Ин ид анҷоми моҳи Рамазони исломиро нишон медиҳад ва замони ҷашн ва шукргузорӣ аст. Дар рӯзи Иди Рамазон мусалмонон ҷашн мегиранд, дуо мекунанд, якдигарро дуо мекунанд, хӯрокҳои болаззат медиҳанд ва аз Худо тақво ва миннатдории худро баён мекунанд. Иди Рамазон на танҳо як иди динӣ, балки як лаҳзаи муҳимест, ки мероси фарҳангӣ, эҳсосоти оилавӣ ва ваҳдати иҷтимоиро таҷассум мекунад. Дар зер, муҳаррир шуморо барои фаҳмидани пайдоиш, аҳамият ва роҳҳои ҷашн гирифтани Иди Рамазон дар байни мардуми Ҳуэй роҳнамоӣ мекунад.

Ин на танҳо як лаҳзаи муҳим дар дин, балки як лаҳзаи муҳим дар мероси фарҳангӣ ва ҳамбастагии иҷтимоӣ низ мебошад. Дар ин рӯз, тавассути дуо, ҷашн, муттаҳидшавӣ, хайрия ва дигар воситаҳо, дар айни замон тақвияти робитаҳои оилавӣ ва иҷтимоӣ, интиқоли шафқат ва рӯҳияи хайрхоҳонаи ислом, тақво ва миннатдории худро ба Аллоҳ баён кунанд.